ia ez da ezer gelditzen eguberrietarako,eh! ze gogoak ditudan, 22, 23, 25, 31...enfin, ez nola bukatzen dugun!

Igandean Mikelen homenaldia izan zen, ta jendeak zenbat maite zuen erakutsi zen, hori ta gehio merezi zun. Anak idatzitako eskutitza, aurreskua, abestia... enfin, seguruenik izkin batetatik dena ikusi zuen ta konten sentitu izan zen. Handia izan da berak utzitako hutsunea jende askorengan baina ziur nago ongi ezagutu duen edozeinek ez duela inoiz ahaztuko.
Portzierto Ana, ederki irakurri zenun ta dagoen lekuan egonda harro sentituko da!
Familia ere indar handia erakutsi zuen, oso zaila izan behar da jende guzti horren aurrean horrelako jarrera erakustea, baina gutxienez jendeak Mikel zenbat maitatzen zuen ikusi zuten.
Homenaldia eta gero bazkaria eon zen, Monis ta ni eon ginen ta gustora,hor eon ginen trikitixa jotzen.

Beno neskak, jakin homenaldiaren grabaketa dudala ta si eso eskatzen ahal didazuela kopia atratzeko,ok?

Muxu handi handi bat!

ixas